Ik laat de lieve lezertjes veel te veel in het ongewisse. Maarja, eerst een internationale verhuizing, en een emigratie, en dan acclimatiseren, en als een speer de wijngaard onkruidvrij maken, hier en daar een doos uitpakken, en voor je het weet is er een maand voorbij. Maar vandaag is een een extra speciaal bijzondere dag: Jan heeft zijn zin gekregen.
Hier heb ik er al zeker 125 meter in gereden, van de dealer naar de benzinepomp, en daarvandaan naar het parkeerterrein bij de molen in Kecskemét, want er zit nooit meer dan een theelepeltje brandstof in als je hier een auto koopt, dat is althans onze ervaring. Inmiddels staat zij bij Jan op het erf, het scheurt prima. Onderweg kwam er een auto naast me rijden, de bestuurder wees dat ik hem aan de kant moest zetten. Ojee, vast een politieman in burger, en de verzekeringspapieren niet bij me. Maar nee, het bleek de vorige eigenaar te zijn, die was me helemaal gevolgd om dat te zeggen, en dat de olie ververst moest worden (is gebeurd). Hij woont vlakbij in Kiskunfelegyhaza, dus we gaan mekaar nog wel es tegenkomen. Het leven is vol kadootjes, als je maar weet waar je moet kijken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten