Net toen ik dacht: ik zal even melden dat er echt niks te melden is, stelde J. voor om in het termaalbad te gaan liggen. Goed idee, maar eerst even een eitje bakken. Oei. De electrische kookplaat werkt nog maar op halve kracht. Hmmm. Oud beestje, dus het zal wel niet zo zijn dat er een draadje los zit. Op weg naar de fürdö (fuurdeu) dan maar even langs Tesco, daar hebben ze ook witgoed. Dat is wel zo, maar geen kookplaat meer te bekennen. Op naar de witgoedwinkel waar J.'s boiler ook vandaan komt. Daar was van alles, maar niet direct wat we zochten, of het moest een inbouwplaat zijn en dat is zo'n gedoe als je een paar keukentafels als aanrecht gebruikt. Een heel fornuis dan maar? Welja, waarom ook niet. Een pracht exemplaar, in roestvrijstaallook. Gauw nog even terug naar Tesco om een braadpan, die ook in de oven kan want we gaan natuurlijk weer terug naar huis om met het nieuwe speeltje te spelen.
Er is alleen een klein probleempje: er zit geen snoer aan het ding. Geen stekker voor in een stopcontact, helemaal niks. Miskoop? Falende kwaliteitscontrole? Dat is een teleurstelling, dat wordt een boterham in plaats van de zuurkoolstoof met wijn en palinka. J. de volgende dag vroeg terug om te klagen. Wat blijkt? De schoonheid moet door een gekwalificeerd vakman worden aangesloten. Uhhh? Is dat in Nederland ook zo? Ik heb nog nooit een nieuw fornuis met elektriek gekocht, maar zou er vanuit gegaan zijn dat je die alleen maar in hoeft te pluggen. In elk geval weet de onschatbare M. een mannetje, we horen vandaag wanneer hij kan komen, en intussen is het gewoon weer terug naar af, met een extra aflegplekje, en alleen gerechten die op halve kracht gekookt kunnen worden.
